ΟΧΙ
ΤΥΦΛΗ ΤΥΧΗ
Απόδοση Διαλόγων: Patris Επιμέλεια: amerzone
Γράψε.
Δεκαεπτά μείον εννέα ισούται με οκτώ.
Σωστά.
Η μητέρα σου έγραφε το οκτώ με τον ίδιο τρόπο.
Ντάνιελ!
Νταν!
Δε φεύγω μακριά. Μέχρι τη Δανία μόνο.
Θα σου γράψω.
Προτείνω να περάσουμε κατευθείαν στα ονόματα.
- Λούμπιν... - Δε θα μας δυσκολέψει...
Πέρσι τον πιάσαμε να φιλάει κάποια στο βεστιάριο.
Μπορεί να μεταφερθεί.
Καμίνσκι... Δεν έχει καλούς βαθμούς.
Δλούγος...
Ζει με τον πατέρα του...
Οι βαθμοί του είναι καλοί, άριστη διαγωγή και είναι δημοφιλής...
Πήδα την!
Τι συμβαίνει;
Ήταν δασκάλα μου στο Δημοτικό.
Τη μισούσα.
Πρώτη φορά με κοιτάς κατάματα. Έτσι δεν είναι;
Πάντα έπαιρνες κάτι για τους καλούς βαθμούς.
Παρόλο που δεν τους ήθελα...
Το είχες προσέξει, σωστά;
Ξέρεις πότε με είχες κάνει περήφανο;
Στην εβδόμη, όταν χτύπησες τον δάσκαλο.
Μετά από αυτό πέσανε οι βαθμοί σου.
Δε μου άρεσαν οι σπασίκλες. Ειδικά στη ζωή.
Ευτυχώς εσύ δεν ήσουν.
Θα μείνετε κι άλλο;
Επίτρεψέ μου να σου συστήσω τον γιο μου.
Βίτεκ.
- Μόνο για μια ώρα έχω το δωμάτιο. - Πρέπει να τηλεφωνήσω κάπου.
Ποτέ δε μιλάς όταν τηλεφωνείς.
Εμπρός... Βίτεκ;
- Ναι. - Βίτεκ;
Εγώ είμαι.
Μπορεί να μην προλάβεις. Με πάνε στο νοσοκομείο.
Άκου, δε χρειάζεται να κάνεις τίποτα.
- Τι δε χρειάζεται; - Τίποτα.
Πατέρα...
Ο πατέρας μου.
Τι κάνεις εδώ;
Πάλι καλά που μόνο κλαις.
- Δε θέλεις πια να γίνεις γιατρός; - Μάλλον...
Μπορώ να κάνω κάτι;
Πρόσφατα πέθανε ο πατέρας μου, αυτός ήθελε να γίνω γιατρός.
Aλλά όταν πέθαινε μου είπε ότι δε χρειάζεται πια.
Θα ήθελα να το σκεφτώ λίγο.
Φυσικά. Κρίμα όμως...
Έχετε μουστάκι από το γάλα.
Δε βλέπεις; Πού τρέχεις;
Με συγχωρείτε!
Όλα τα λεφτά μού πέσανε.
Μια μπίρα, παρακαλώ.
Ένα φοιτητικό για τη Βαρσοβία.
Παραλίγο να το χάσεις. Ήσουν τυχερός.
Όντως παραλίγο.
Μάζεψε τα πόδια σου.
- Μπορώ να πάω στην τουαλέτα; - Κάνε γρήγορα.
Μόνο μην εξαφανιστείς.
Φύγε. Εξαφανίσου. Τώρα μπορείς.
Πάρε τα παπούτσια μου.
Δεν ήθελε να δρεπετεύσει;
Με τίποτα.
Καμιά φορά οι άνθρωποι δε φεύγουν. Δε θέλουν να ξεφύγουν.
Όταν σου έχουν χτυπήσει πολύ τα κόκαλα...
περπατάς και πονάς... μέχρι να πεθάνεις.
Έχει χάσει τη γεύση της...
Ομολόγησα στη δίκη. Όχι αμέσως...
Το έκανα για το Κόμμα...
Έπρεπε να ομολογήσω πράγματα που δεν είχα κάνει...
ή που δεν τα είχα σκεφτεί...
Και η Κριστίν περίμενε την ελευθερία...
- Σου έχω πει για αυτήν; - Ναι.
Ήταν λευκή σαν το χιόνι. Παράξενο για μια τέτοια γυναίκα.
Είχε λευκό χνούδι πάνω στο χείλος της...
...και γύρω από τα αυτιά.
Άσχημα, χοντρά χέρια...
Ίσως γι' αυτό την είχα προσέξει, λόγω της εμφάνισής της...
Είχε τόσο χοντρά χέρια που δεν μπορούσε να βγάλει τη βέρα της,
όταν o Άνταμ πήγε φυλακή το 1949.
Αφού συνελήφθη το '49 "έπρεπε" να ήταν κατάσκοπος, αν και δεν ήταν.
Για ένα χρόνο προσπαθούσα να της το εξηγήσω αυτό.
Και τότε πήγα να μείνω μαζί της.
Έχετε τηλεφωνήσει;
Ναι. Έλειπε.
Θα το ξανακάνατε;
Εγώ, ναι. Άλλοι, δεν ξέρω.
Όταν ομολόγησα και μ' έκλεισαν μέσα...
σταμάτησε να αμφιβάλλει ότι ο σύζυγός της δεν ήταν κατάσκοπος.
Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι κι εγώ είμαι ενάντια στο Κόμμα
και τον κομουνισμό.
Και έτσι, σταμάτησε να πιστεύει σ' αυτά.
Πίστευε στον εαυτό της.
Ήμουν μαζί του στη φυλακή.
Επισκεπτόταν και τους δυο μας.
Όταν μας έβλεπε...
γινόταν ακόμα πιο άσπρη και χλωμή...
και αυτό το χνούδι πάνω στο χείλος της...
Τηλεφώνησε.
45-21-95.
Παρακαλώ.
Ζήτα την κυρία Κριστίνα.
Μπορώ να μιλήσω με την κυρία Κριστίνα;
Πες ότι είσαι από το Ινστιτούτο.
Από το Ινστιτούτο σάς καλώ.
Κριστίνα; Εγώ είμαι.
Γύρισα πριν από λίγο.
Δεν ήσουν εκεί.
Μπορούσες να κοιμηθείς τις τελευταίες νύχτες;
Δεν έχει τίποτα εδώ μέσα. Έλειπα.
Και θα φύγω πάλι.
Είναι αργά για να το φάω αυτό.
Τι έγινε;
Δε σου έχω δείξει τη φωτογραφία της.
Δεν πειράζει... Κάποτε θα τη γνωρίσεις.
Εδώ είναι πριν από τριάντα χρόνια.
Δεν πρέπει να σκέφτεσαι πολύ για τότε...
- Πότε βγήκατε από τη φυλακή; - Πολύ αργά...
Το '54 ξεκίνησαν να αφήνουν τους κατασκόπους.
Εμάς, τους δεξιο-εθνικιστές... ακόμα αργότερα.
Όταν βγήκα...
ήταν μαζί του για ένα χρόνο...
- Εσείς τι κάνατε; - Εγώ;
Πήρα το διαμέρισμα και θα μείνω εδώ για πάντα.
Πιστεύετε ακόμα στο Κόμμα;
Δεν αλλάζω τα πιστεύω μου.
Ίσως η παραμονή μου εδώ με βοηθάει να τα κρατάω ζωντανά.
Υπάρχουν ισορροπίες. Όλοι είμαστε ίδιοι εδώ.
Μετά τη φυλακή αυτό χρειαζόμουν. Να νιώθω ίδιος με τους άλλους.
Ξέρεις, μόλις έγινα ελεύθερος, με είχαν πλησιάσει πολλοί...
και μου πρόσφεραν πολλά...
Πού οδηγεί αυτή η κατάσταση;
Είναι απλό... Αλλά υπάρχει λύση...
Ό,τι δεν κάναμε εμείς μπορείτε να το κάνετε εσείς...
ή... εσύ...
- Να σας σκεπάσω; - Ναι.
Ξάπλωσε. Εγώ θα κάτσω λίγο ακόμα.
Πάρε μια κουβέρτα.
Έχω πολλές...
Πριν δέκα μέρες πέθανε ο πατέρας μου.
Δεν κατάφερα να τον δω.
Το μόνο που μου είπε ήταν ότι δε χρειάζεται να κάνω τίποτα.
Βίτεκ.
Να σου γνωρίσω τον κύριο Δλούγος.
- Με τι ασχολείται; - Ιατρική. Πρόσφατα πήρε άδεια.
- Άρχισες να αμφιβάλλεις; - Ναι.
Αυτό τα λέει όλα...
Μπορούμε να ξεκινήσουμε;
- Τα διάβασες; - Ναι.
Συμφωνώ με αυτά που γράφεις. Γράφεις καλά.
Ό,τι κάνεις, το κάνεις καλά.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε;
- Θέλεις να τα ακούσεις; - Ναι, πολύ.
- Ο Βέρνερ θα φύγει σε τρεις εβδομάδες. - Ναι, θα λείψει αρκετά.
Ό,τι χρειαστείς, εδώ θα με βρεις.
Ξέρω τι θέλω να σας πω, χωρίς να με καθοδηγεί κάποιος.
Θα ήθελα να σας παρουσιάσω την άποψή μου για την ιδέα...
με την οποία είμαι δεμένος εδώ και σαράντα χρόνια.
Κάθε γενιά ψάχνει για το "φως",
χρειάζεται καθησυχασμό και πίστη... στον καλύτερο και δίκαιο κόσμο.
Αυτή η επιθυμία...
που είναι μεγαλύτερη και ταυτόχρονα μικρότερη από τον Μαρξ
...είναι σαν ναρκωτικό.
Στην αρχή δίνει χαρά, επειδή το φως φαίνεται τόσο κοντά...
...που μπορούμε να το φτάσουμε.
Στο τέλος, φέρνει πίκρα.
Γιατί καταλαβαίνουμε πως έχουμε απομακρυνθεί πολύ.
Έχω περάσει πολλά σ' αυτά τα σαράντα χρόνια.
Το φως έχει αποχωρήσει, είναι μακριά τώρα.
Εσείς αποφασίζετε τι θα κάνετε. Ένα πράγμα όμως μπορώ να σας πω...
η ζωή χωρίς αυτή την πίκρα, χωρίς την ελπίδα θα ήταν αξιοθρήνητη.
Μην αγχώνεσαι. Δε βλέπει ότι την κοιτάς.
- Με περιμένεις; - Ναι.
Τσούσκα;
Τσούσκα!
Με θυμάσαι;
Γεια σου.
Μπορώ να σου φιλήσω το χέρι;
- Να μιλήσουμε; - Φυσικά.
Επιστρέφω αμέσως.
- Ποιος είναι αυτός; - Η πρώτη μου αγάπη.
Ένα λεπτό.
Σε χαιρετώ. Να προσέχεις το σπίτι.
Ακόμα κάτι...
Ο κύριος Άνταμ ήθελε να επικοινωνήσω μαζί του μόλις φύγετε.
- Από εμένα τι θέλεις; - Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Κάνε ό,τι νομίζεις.
Αίτηση για διαβατήριο είναι;
Όχι, δήλωση για το Κόμμα.
Κρίμα που δεν κοιμηθήκαμε μαζί όταν ήμασταν δεκαεφτά.
Στανισλάβσκι, αθλητής.
Ζίμερμαν, μηχανικός.
Μπούζεκ... θα τον ελέγξω.
Υπάρχει πρόβλημα με τη λίστα των νέων μελών.
- Ρωτάνε για τον... - Κλείσε την πόρτα.
Βίτεκ, κάτσε μαζί μας.
Λοιπόν...
Έχουμε πρόβλημα. Κατάληψη στην κλινική.
Δεν καταλαβαίνω.
Πρεζάκια, μαριχουάνα, χασίσι...
Ναρκομανείς.
Τους δώσαμε νέο προσωπικό, διώξαμε τους παλιούς.
Τώρα μας λένε ότι θέλουν τους παλιούς. Αλλιώς θα βάλουν φωτιά.
Είναι εύκολο να στείλουμε την αστυ- νομία, αλλά πρώτα θα πάμε εμείς.
Έχω μια ιδέα. Ακούστε την.
Αυτός μπορεί να πάει εκεί.
Τι λες, Βίτεκ;
Ναι, εσύ θα πας.
Έχει και ένα πράσινο σακάκι.
Λοιπόν...
Εμείς δεν μπορούμε να πάμε εκεί. Είμαστε υπεύθυνοι για όλο αυτό.
Αλλά εσύ μπορείς να δοκιμάσεις.
Ο σύντροφος Άνταμ είπε τα καλύτερα για σένα. Λέω να δοκιμάσουμε...
- Εσύ τι λες; - Θα πάω.
Τι πρέπει να κάνω;
Να τους ηρεμήσεις. Με κάθε τρόπο.
Εμείς εδώ θα είμαστε. Θα περιμένουμε νέα σου.
Έτοιμο το αμάξι;
Τι θα κάνω με τη λίστα;
- Λείπουν κάποια στοιχεία. - Ελέγξτε τους.
Μπούζεκ, μηχανικός αεροπλάνων.
Φόρεσε το πράσινο σακάκι σου.
Σε μια ώρα θα είσαι εκεί.
Πάει εκεί...
Ποιος είναι;
Από το Γενικό Συμβούλιο.
Ταυτότητα.
Έχουμε συναντηθεί.
Δλούγος, από το Γενικό Συμβούλιο.
Μέσα σε πέντε λεπτά τα καίμε όλα.
- Πώς παίρνω στη Βαρσοβία; - Πρώτα το οκτώ.
Όπως στην Αμερική, έτσι;
Εγώ είμαι. Έφτασα.
Οι γιατροί είναι στο κλουβί.
Μόλις μπήκα. Είμαι στο γραφείο του διευθυντή.
Εδώ είναι αίθουσα εκπαίδευσης.
Το γραφείο του διευθυντή είναι πιο ωραίο.
Έτσι δεν είναι, κύριε διευθυντή;
Έχει και γλάστρες με φυτά.
Από τη στιγμή που αναλάβατε εσείς, τρία άτομα "ταξίδεψαν".
Τι έγινε;
Η κοπέλα δηλητηριάστηκε, δυο κρεμάστηκαν.
Ένας έκατσε τέσσερεις μέρες σ' αυτό το κλουβί.
- Παλαιότερα πώς ήταν; - Δεν είχαμε αυτοκτονίες.
- Τι ζητάτε; - Δεν ξέρεις να διαβάζεις;
Το παλιό προσωπικό και διοίκηση, λειτουργία ως νοσοκομείο.
- Γιατρός είσαι; - Θεραπευτής.
- Πού είναι οι άλλοι; - Πρόλαβαν και το έσκασαν.
- Μπορώ να του μιλήσω; - Κάνε γρήγορα.
- Τι να κάνω; - Βγάλε μας από εδώ.
- Ποιοι ήταν πριν εδώ; - Δικοί τους...
Άφηναν τα ναρκωτικά να κυκλοφορούν.
Δεν υπήρχαν αυτοκτονίες...
Σώσαμε έναν.
Οι υπόλοιποι είχαν "κακοτυχία", έτσι αποφάσισε ο δικαστής.
Τέλος!
- Μπορούν να το κάψουν; - Ναι, είναι τρελοί.
Δε φοβόμαστε κανέναν.
Όπως στην Αμερική, έτσι;
Μπορείς να τους μαζέψεις όλους;
Μπορώ.
Έξοδος δεν υπήρχε...
έλεγχος στα γράμματα, στα δέματα...
και τέλος οι επισκέψεις...
Γκεστάπο.
Και το "καλύτερο"... μ' έκαναν αρχηγό.
Σου μοιάζω για αρχηγός;
Ένα μπορώ να πω... Ο παλιός διευθυντής μας συμπαθούσε.
Αυτοί έκλεισαν το αγόρι μου στο κλουβί. Επειδή κάναμε έρωτα...
Αυτός κρεμάστηκε. Κοπέλα του είναι.
Προχωράμε και ψάχνουμε νέα ζωή...
Ποτέ δε σταματάμε...
Περιμένουμε την αγάπη...
Είμαστε διαφορετικοί...
Σε ζητάνε στο τηλέφωνο.
Έχουμε σύσκεψη.
Μισό λεπτό.
Πηδήξτε.
Γρήγορα.
Το έσκασαν!
Γρήγορα! Ρίξτε!
Φύγετε! Εγώ θα μείνω.
Σταματήστε! Πάρτε εμένα!
Πιάστε τον!
Φέρτε κουβάδες!
Ρίξτε παντού!
Κλείδωσέ τον.
Τα ακούσατε; Τι;
Θα μείνω... Αλλιώς θα βάλουν φωτιά.
Ναι, αυτά θέλουν.
Έχουν δίκιο.
Θα περιμένουμε μέχρι τις οκτώ. Μετά, θα το κάψουμε.
Νερό είναι. Για δοκιμή. Μη φοβάσαι.
Πολύ καλό ξεκίνημα.
Έξυπνο που έδειξες αδυναμία.
- Είχα φοβηθεί. - Το ξέρω.
Εκμεταλλεύτηκες αυτή τη στιγμή της αδυναμίας.
Άρχισες να μοιάζεις μαζί τους...
Χαλάρωσαν και έχασαν τον έλεγχο.
Έτσι πήρες το προβάδισμα.
Δεν έπρεπε όμως να πεις ότι έχουν δίκιο.
Αφού είχαν.
Ναι, αλλά όχι μπροστά τους.
Πρέπει να ξέρουν ποιος έχει το κύρος.
Ήθελα μια δίκαια λύση.
Αλλιώς θα δρούσες άμα ήσουν μόνος...
Γιατί; Μόνος μου δεν ήμουν;
Είχες τηλέφωνο και την εξουσία πίσω σου.
Χωρίς αυτά θα φοβόσουν.
Κριστίν, από 'δώ ο κύριος Δλούγος.
Καλημέρα σας.
Εσύ είχες πάρει πέρσι, όταν έφυγε ο Βέρνερ;
Εγώ ήμουν.
Ήμασταν κάποτε φίλοι. Πάει πολύς καιρός από τότε.
Μου έχει πει πάρα πολλά.
- Για τη φυλακή; - Και γι' αυτό.
Αν είχα βγει νωρίτερα τότε, μπορούσα να είμαι στη θέση του τώρα...
Πιστεύετε ότι είναι τύχη;
Τον βασάνιζαν. Γι' αυτό ομολόγησε.
Είναι θέμα χαρακτήρα.
Κι εμένα είχαν βασανίσει...
Αλλά εγώ, μετά από αυτό, για δεκαπέντε χρόνια...
...γύμναζα τα πόδια μου.
Εκείνος δεν είχε κανένα κίνητρο.
Πώς μπορεί να είναι πιστός σε κάτι που του κατέστρεψε τη ζωή;
Κάθε εποχή έχει τα λάθη της...
Η Ιερά Εξέταση έχει κάνει χειρότερα εγκλήματα.
Ο κόσμος πέθαινε στην πυρά για το Θεό...
μέχρι ο Ιωάννης ο 23ος αναβίωσε την Εκκλησία.
Είστε σίγουρος ότι δε θα ξαναγίνουν τα ίδια λάθη;
Εδώ; Πώς να είμαι σίγουρος;
Διανύουμε μια φάση... Το βλέπεις και μόνος σου...
...όλα γκρεμίζονται.
Η εξουσία δεν έχει δύναμη πια.
Θα πέσουν όλα. Είναι θέμα χρόνου...
Έτσι νομίζετε;
- Το φωνάζετε; - Δυνατά; Ναι.
- Γιατί τα λέτε σ' εμένα; - Αυτοί από πάνω δε μ' ακούνε.
Χρειάζομαι ένα στήριγμα. Εσένα...
Τι θα κάνουμε;
Ψαλίδι.
- Τι λέγαμε; - Ρώτησα τι θα κάνουμε.
Θα μπούμε μέσα. Από έξω δε θα καταφέρουμε τίποτα.
Όταν έρθει η ώρα της καταστροφής, κάποιος πρέπει να τα μαζέψει.
Εσύ, εγώ... Κάποιος πρέπει να το κάνει.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε τη χώρα σε αυτούς. Τι λες;
Ξέρετε τι με τρομάζει σε όλο αυτό;
Ότι χάνουμε την ελευθερία.
Με τρομάζει αυτή η εξάρτηση. Αυτή η δίψα για τη δύναμη.
Αυτή είναι η έννοια του Οργανισμού.
Ξέρουν το κάθε βήμα, μέχρι και το δικό μου...
...αλλά το δέχομαι.
Και για εμένα ξέρετε τα πάντα, χωρίς να είμαι "κάποιος".
Εσύ έκανες το πρώτο βήμα.
Ας ξεκινήσουμε απ' την αρχή. Δοκίμασε.
Για ποιο λόγο;
Πρέπει να ξέρω τα πάντα για σένα αν θέλεις να είμαστε μαζί.
- Δεν το καταλαβαίνεις; - Καταλαβαίνω.
Πρώτη φορά το έκανα στην κατασκήνωση.
Φορούσα ένα πολύ στενό εσώρουχο.
Δίπλα μας κοιμόταν ένας φίλος του...
προσποιόταν ότι κοιμάται, αλλά λαχάνιαζε όλη την ώρα.
Το εσώρουχο με έσφιγγε,
μου άφησε σημάδια.
Πόνεσε;
Ναι, πόνεσα.
Έχω κάνει τρεις εκτρώσεις.
Μια εξαιτίας της αγάπης, δυο από "ατυχήματα".
Την πρώτη την έκανα στο νοσοκομείο.
Ήταν απαίσιο. Με ξύρισαν. Ιδιωτικά δεν το κάνουν.
Πόσους είχες;
Ακριβώς; Έξι.
Όχι, επτά.
Μόνο μια φορά με τον έβδομο. Με δάγκωσε.
- Πού; - Εδώ.
Είχαμε πάει σε ξενοδοχείο.
Με τους άλλους, πού το κάνατε;
Στο κρεβάτι... στο μπάνιο...
στο αμάξι... στην τουαλέτα...
Σ' αγαπάω.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ήθελα τόσο πολύ να σε βρώ.
Έχω πάει στη φοιτητική εστία πολλές φορές.
Κι εγώ είχα έρθει εδώ. Φοβόμουν να σε πάρω τηλέφωνο.
Τι συμβαίνει; - Έχουν φέρει τόσα πράγματα.
Μη μας πιάσουν. Θεός φυλάξοι.
- Έγινε κάτι; - Προς το παρόν, όχι.
Διαμαρτύρεται για τα βιβλία που μαζεύουμε εδώ.
"Τι είδους χώρα θα είναι;
Διαφορετική, απλή, δίκαια...
Η καλύτερη της Ευρώπης. Θα δώσουμε το αίμα μας γι' αυτήν. "
Διανέμουν μόνοι τους τα βιβλία;
Τα στέλνουμε σε διάφορα μέρη.
Εκεί, τα παλικάρια μας οργανώνουν τη διανομή.
Ωραία οργάνωση.
- Τι κάνεις εδώ; - Είμαι με την κοπέλα μου.
Πήρα αυτά τα βιβλία.
Εδώ τα βρήκες;
Είναι αστείο που έχετε το σκάφος σας εδώ.
Γιατί;
Εδώ αποθηκεύουν παράνομα πράγματα.
- Εμπλέκονται πολλά άτομα σ' αυτό; - Αρκετά. Είναι πολύ καλοί.
Και η κοπέλα σου;
Ηρέμησε, δεν σε ρώτησα ονόματα.
Καλό είναι να ξέρουμε τι γίνεται.
Να έχουμε πληροφορίες από τους δικούς μας, και όχι από τους άλλους.
- Σκέψου το. - Τι να σκεφτώ;
- Θα πας στη συνάντηση στη Γαλλία; - Δεν είναι σίγουρο ακόμα.
- Πότε έρχεται ο Βέρνερ; - Σύντομα.
Λοιπόν...
σε χαιρετώ.
Θα πλέει στις θάλασσες!
- Τι πίνεις; - Βότκα. Μεθάω.
- Ζεις; - Ναι.
- Το έμβλημά σου; - Λευκός αετός.
- Πότε γεννήθηκες; - Ιούνιος 1956, Πόζναν.
Κι εγώ, αλλά στη Λουτζ.
Τότε κυκλοφορούσαν τανκς στους δρόμους...
Ο πατέρας μου δούλευε στο εργοστάσιο...
Ένα βράδυ δε γύρισε σπίτι...
Η μητέρα μου μόνη της πήγε να γεννήσει...
...μας γέννησε, και πέθανε.
Εμένα και τον αδερφό μου. Γεννήθηκα πρώτος, γι' αυτό ζω.
Μου φαίνεται ότι θυμάμαι εκείνη τη στιγμή.
Έχω την εικόνα κάτω απ' τα βλέφαρά μου.
Έχει κότσια. Να μιλάει έτσι δημόσια...
Για την ομιλία σας συζητάμε. Μας ανοίξατε τα μάτια.
Αυτός ήταν ο σκοπός μου.
Πολύ τολμηρό.
- Έχεις ένα λεπτό; - Μας συγχωρείτε.
- Θα σε διαλέξουν. - Δεν ξέρω...
Είναι πολύ σημαντικό με ποιον μιλάς τέτοια στιγμή.
Το πώς λειτουργεί το σύστημα, θα σου το εξηγήσω άλλη στιγμή.
Κοίτα αυτό.
Εδώ είναι αριθμομηχανή,
...ρολόι, ημερομηνία.
Αν πατήσεις εδώ...
έχεις ένα χρονόμετρο, με ακρίβεια ενός εκατοστού του δευτερόλεπτου.
Πάτησε εδώ.
Κάθε αριθμός έχει το δικό του τόνο.
Δοκίμασε να ρυθμίσεις το ξυπνητήρι.
Έχει δέκα μελωδίες.
Τόσο μικρό και τόσο έξυπνο.
Έμαθα για το Κόμμα. Ανεβαίνεις σκαλοπάτια.
Ναι, είμαι στο Γενικό Συμβούλιο.
Τι είναι αυτό;
Δοκίμασε. Σπρώξε το.
Λες και πέθανε.
Δεν μπορούμε να συναντιόμαστε στο σπίτι.
Επειδή γύρισε ο Βέρνερ;
- Όχι, υπάρχει πρόβλημα. - Τι έγινε;
Βρήκαν τα βιβλία στη Λουτζ.
Δύο συνελήφθησαν, το τυπογραφείο έκλεισε.
Κυρία Ολκόβσκα; Ταυτότητα, παρακαλώ.
Και τη δική σας.
Εσείς είστε;
Ελάτε μαζί μου.
Ο σύντροφος Άνταμ είναι απασχολημένος.
Τι κοιτάτε; Θα τον σταματήσετε;
Ηρέμησες τώρα;
Να καλέσουμε την αστυνομία;
Όχι, πετάξτε το σκουπίδι έξω.
Και κανένας δεν είδε τίποτα.
Φεύγω!
Πίστεψα σε όλα αυτά που μου είχες πει.
Σε πίστεψα σαν χαζός!
Όταν η θεία μου είδε την ταυτότητά μου, ξέσπασε στα κλάματα.
Κλαίγοντας είπε ότι δε χαράμισα τη ζωή μου.
Ανάθεμα τα δάκρυά της και τη συντροφικότητά σου!
Όλα αυτά για να έχετε εξουσία! Για να κάνετε ό,τι θέλετε.
- Χρόνια δε συμμετέχω. - Ακόμα χειρότερα.
Μια φορά συνελήφθη και μια γυναίκα...
Χάρη στον φίλο σου έγινα προδότης.
Του έσπασα τα μούτρα σήμερα. Με αυτό το χέρι.
- Καταραμένος ασφαλίτης. - Τα έμαθα, μου τηλεφώνησε.
Περίμενε.
Έχεις ξεχάσει...
...το εισιτήριό σου για το Παρίσι.
Κύριε Πρύτανη!
Θα σας πέσει η εφημερίδα...
Τσούσκα!
Για όλα απαντούσα "δεν ξέρω", "δεν ξέρω τίποτα"...
- Σε χτύπησαν; - Όχι.
Ο ανακριτής ήταν ωραίος, με μπλε μάτια. Ξανθός, έμοιαζε σαν...
...αυτόν.
Περιμένετε.
Εσύ κανόνισες να βγω;
- Τι θέλεις; Να βγάλω το εσώρουχο; - Δεν κανόνισα τίποτα.
Είμαι μπερδεμένος.
Θα πήγαινες στη Γαλλία...
Δε θέλω να πάω.
Πήγαινε... και μετά παντρέψου την κόρη του αρχηγού του Κόμματος...
...και όταν γίνεις υπουργός, έλα να σε φτύσω. Γιατί τώρα σε λυπάμαι.
Θεέ μου.
Καλώς τον. Παίρνεις τη σφαίρα μαζί σου;
Μετακομίζω. Δεν έχω πού να την αφήσω.
Μπορείς να το κρύψεις για μένα; Πρόσεχε όμως, είναι κρύσταλλο.
Να το προσέχεις.
- Έχουμε συναντηθεί. - Όντως, στην κλινική.
Σ' ευχαριστώ που με έβγαλες από 'κεί. Δύσκολα ήταν.
- Τι περιμένουμε; - Τα διαβατήριά μας.
Έχουμε πρόβλημα...
Έχουν ξεσπάσει ταραχές παντού.
Πρέπει να πάμε να βοηθήσουμε τους δικούς μας.
Δε βλέπεις; Πού τρέχεις;
Με συγχωρείτε.
Όλα τα λεφτά μού πέσανε.
Μια μπίρα, παρακαλώ.
Ένα φοιτητικό για τη Βαρσοβία.
Σταματήστε τον! Καλέστε την αστυνομία.
[ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΛΟΓΟΚΡΙΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ]
- Όνομα; - Δλούγος, Βίτολντ Δλούγος.
- Γεννημένος; - 27 Ιουνίου 1956, Πόζναν.
- Πόζναν; - Ναι.
- Φοιτητής; - Ναι. Είμαι σε άδεια.
Χτύπησε εμένα, τον συνάδελφό μου και μετά, τον αστυνομικό.
Πρόσφατα τον έπιασα να κάνει την ανάγκη του στην πλατφόρμα.
Δεν είχα αναφέρει το περιστατικό, αλλά είναι ο ίδιος.
- Αληθεύει αυτό; - Όχι.
Το Δικαστήριο σας κρίνει ένοχο...
και σας καταδικάζει σε τριάντα ημέρες...
...κοινωφελούς εργασίας.
- Άντε γαμήσου. - Είπατε κάτι;
Ελπίζω να αλλάξετε τη συμπεριφορά σας.
"1957. Είμαστε στο τέταρτο έτος. Σε είκοσι χρόνια θα είμαστε..."
- Έχετε κρασί; - Όχι, παππού. Ένα σημείωμα είναι.
"θα είμαστε... Βλόντεκ, πρωθυπουργός. Στάσεκ, υπουργός...
και Γιάνεκ στο εξωτερικό, με εισόδημα τουλάχιστον εκατό χιλιάρικα...
Μόνο τότε, θα το ξεθάψουμε, τον Απρίλιο του 1977."
Καθίκια... Έχουμε Μάιο τώρα.
Δεν έχει επίθετα. Κρίμα.
Για ποιο λόγο είσαι εδώ;
"Διαφωνία" με έναν φύλακα στο σταθμό. Εσύ;
"Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο"... Διαλέξεις της αντιπολίτευσης...
Κάναμε διαλέξεις στο διαμέρισμά μου. Ενοχλήθηκε ο γείτονας και με κάρφωσε.
Τι κάνουμε με το μπουκάλι;
Το αφήνουμε εδώ. Ίσως έρθουν και το πάρουν, κάποτε.
- Υπάρχει υπουργός με όνομα Βλόντεκ; - Δεν ξέρω.
Περίμενε, από πίσω γράφει κάτι.
"1975. Δόξα τω Θεώ, δεν τα καταφέραμε."
Είμαι ο Μάρεκ.
- Βίτεκ Δλούγος. - Χωρίς επίθετα.
- Ποιος σου τα είπε όλα αυτά; - Ο πατέρας μου.
Ο δικός μου πέθανε πριν δυο εβδομάδες. Δεν πρόλαβα να τον δω.
Στο τηλέφωνο μού είπε ότι δε χρειάζεται να κάνω τίποτα.
Πριν, τι έπρεπε να κάνεις;
Ήθελε να γίνω γιατρός και καλός άνθρωπος.
Δεν ήθελε να πεθάνει...
...αν και φαινόταν σαν να το δέχτηκε.
Γνωριστείτε.
- Καινούριος; - Καινούριος και καθαρός.
Αυτά είναι για εσένα.
"Εργάτης" κι άλλες εφημερίδες.
Και τέσσερα χιλιάρικα για τα βιβλία.
Αν μπορείς, ψάξε για λογοτεχνία του Μπούρεκ...
...και το "Κοινωνικό Σύστημα" του Κοβάλικ.
Εφτά χιλιάδες. Είναι για τις ελεύθερες συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Το τηλέφωνο είναι μέσα.
Μπορεί να τα πάει αυτός;
Μπορεί, για την αρχή.
- Θα το πάω. Τι πρέπει να κάνω; - Κανονίζεις συνάντηση.
- Να σας αναφέρω; - Μίλα μου στον ενικό.
Μου είναι δύσκολο.
Πριν από ένα μήνα έχασα το τρένο εδώ. Τι σύμπτωση...
- Δεν είναι μόνο θέμα τύχης. - Μερικές φορές νομίζω πως ναι.
Ξεχάσατε κάτι;
Εγώ είμαι, μιλήσαμε χτες στο τηλέφωνο.
Τι έγινε εδώ;
- Σε έχει στείλει ο Στέφαν; - Ναι, ο παπάς. Τι έγινε;
Τίποτα δεν έγινε. Απολύτως τίποτα...
Σας έχω φέρει τα λεφτά. Εφτά χιλιάδες.
- Σ' ευχαριστώ. - Τους είδα. Καθίκια.
Δε φταίνε αυτοί. Θα τα μαζέψω, δεν είναι τίποτα.
Μην ντρέπεσαι, όλοι φοβόμαστε.
Να σας βοηθήσω.
Σας έπεσε κάτω...
Ποιος ήταν ο λόγος;
Ήρθαν, έφεραν λουλούδια...
Εκ μέρους των εργαζομένων, μου είπαν.
Ευχαρίστησαν για τη φροντίδα μου... όταν τους απολύουν.
Ευχαρίστησαν για τα φυλλάδια... Ήταν πολύ όμορφα.
Ήθελα να τους φτιάξω καφέ.
Τότε, ο ψηλός έπιασε το τραπέζι
και άρχισαν... Πέντε λεπτά ήταν μόνο.
- Δε φοβόσασταν; - Καθόλου.
Η ζωή μου είναι δώρο Θεού.
Οι γιατροί μού είχαν δώσει τρία χρόνια. Έχουν περάσει δώδεκα και ζω...
Αν ο Θεός μού χάρισε τη ζωή, τίποτα δε με φοβίζει.
Εγώ φοβήθηκα, αλλά μόνο για λίγο. Πρώτη φορά μου συμβαίνει κάτι τέτοιο.
- Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάμαι. - Καλό αυτό.
Δεν έχω κανέναν να ανησυχεί για μένα.
Κι εγώ, όλοι έχουν πεθάνει.
Δεν έχουμε κανέναν πια να προστατεύουμε, έτσι δεν είναι;
Αλήθεια, πιστεύετε ο Θεός σας χάρισε τη ζωή;
Ποιος άλλος;
Αν κάνεις αυτό που θέλει, θα έρθει και σ' εσένα...
Έρχεται όταν βοηθάς τους άλλους, όταν τους νοιάζεσαι...
Μίλησέ του. Θα δεις, θα σε καταλάβει...
Ξέρεις τι απάντησε η Μητέρα Τερέζα όταν τη ρώτησαν...
...τι μπορεί κανείς να δώσει σε κάποιον που πεθαίνει;
Πίστη ότι δεν είναι μόνος.
Για μια στιγμή ήμουνα μόνη, μέχρι που ήρθες εσύ.
Χαίρομαι που ήρθες.
Ψάχνετε κάποιον;
- Κάποιος σε ακολουθεί. - Ποιος;
Αδύνατον.
Τι κάνεις; Με τι έχεις μπλέξει;
Ρίχνουμε σπόρους και φυσάει, δεν ξέρουμε πού μπορούν να πέσουν
ποιος και πού θα μαζέψει τη σοδειά...
πρέπει να σπείρουμε τα φτωχά εδάφη μας...
Ο αέρας μας παίρνει τα σπόρια, αλλά εμείς δε σταματάμε...
Αριστερά είναι η έξοδος.
Περιμένετε ένα λεπτό.
Ντανιέλ; Δε με αναγνώρισες;
Είμαι ο Βίτεκ.
Το 1966 έφυγες για τη Δανία.
Η αδελφή μου, Βέρα.
Γύρισες;
Για λίγες μέρες μόνο. Πέθανε η μητέρα μας.
Ένα λεπτό.
Θέλεις να μείνουμε;
Είναι δικό μου το διαμέρισμα.
Αν το ξανακάνετε αυτό, θα ενημερώσω τις αρχές.
Η θεία θέλει να καλέσει την αστυνομία.
Γιατί;
Προπολεμική κομουνίστρια. Ο θείος ήταν μαχητής.
Όταν ήρθαμε από το Πόζναν...
...τα διαμορφώσαμε όλα εδώ για να είναι πιο ασφαλή.
- Θα τους πάρει; - Όχι, είναι καλή γυναικούλα.
Νομίζει πως της πάω κόντρα. Όταν νευριάζει, μου μιλάει στον πληθυντικό.
- Τσιγάρα; - Το πρώτο πράγμα που αγόρασα εδώ.
Η μητέρα μας χώρισε πριν φύγουμε. Έμεινε μόνη.
Οι γείτονες είδαν τα γάλατα έξω από την πόρτα,
και έτσι κατάλαβαν ότι κάτι συμβαίνει.
Ο πατέρας σου; Δεν τον πολυθυμάμαι.
Χτίζει δρόμους στη Δανία. Έχουμε σπίτι, τα πάντα...
Έχει συνηθίσει εκεί, εγώ όχι. Νιώθω πολύ μόνος.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Είμαι ευτυχισμένος σε αυτή τη μικρή, ευτυχισμένη χώρα.
Εσύ, γιατί δεν έφυγες μαζί τους;
- Δεν ήθελα. - Ερωτεύτηκε.
- Αλήθεια; - Ναι.
Το 1968 κάποιος της φώναξε: "Οι Εβραίοι στο Ισραήλ!"
Ένας νεαρός αντέδρασε... Τον ερωτεύτηκε.
Τον έδιωξαν από το πανεπιστήμιο, στη συνέχεια τον παντρεύτηκε.
Είναι μηχανικός αεροπλάνων.
Ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο που έφυγες...
- Πόσο χρονών ήσουν; - Δεκαοκτώ.
- Εμείς; - Δώδεκα.
Θυμάμαι πολύ καλά τον αποχαιρετισμό μας.
Πηγαίνατε προς το αυτοκίνητο, εκείνος σε φώναξε...
Δεν υπήρχε αυτοκίνητο.
- Θα έρθεις στη Λουτζ; - Ναι, σύντομα.
Ψάξε για μένα.
- Γιατί ήρθες; - Θέλω να με βαφτίσετε.
Τι είπες;
Θα ήθελα να με βαφτίσετε.
- Τρελάθηκες; Για ποιο λόγο; - Για να έχω ένα σκοπό στη ζωή.
Πολλοί λένε ότι δίνει ειρήνη και ασφάλεια.
Και εσείς...
Ναι, αλλά χρειάζεται πίστη.
Την έχω. Και θέλω να φωνάζω, να αντιδρώ...
- Τότε γράψου στο Κόμμα. - Εκεί δε θα μου πουν τίποτα.
- Προσεύχεσαι; - Όχι.
Δοκίμασέ το... κάποια μέρα.
Θεέ μου.
Το έκανα. Βαφτίστηκα και είμαι εδώ. Δίπλα σου.
Έκανα ό,τι έπρεπε.
Τώρα, σε παρακαλώ...
...μείνε πλάι μου. Είμαι έτοιμος. Σε παρακαλώ.
Δε θα σου ζητήσω τίποτα άλλο, ποτέ...
Μόνο να υπάρχεις...
...Θεέ μου.
Χίλια... Ώρα για αβγά.
- Πόσα θέλεις; - Δύο.
Μικρέ.
Μικρέ, ώρα γι' αλλαγή. Ξύπνα.
- Κάνω αβγά. Πόσα θέλεις; - Τρία... Όχι, δύο.
Ησυχία.
Γεια σας.
- Πώς πάει; - Τυπώσαμε δυο χιλιάρικα.
Καλώς τον.
Δεν γνωρίζεστε; Μικρέ, συστήσου.
Γιος του πρύτανη, από την ιατρική σχολή.
Σας έχω κάτι για να διαβάσετε.
- Έφερες τίποτα να φάμε; - Ναι, είκοσι αβγά.
Πάλι αβγά;
- Τι είναι αυτό; - "Πολωνική Συνθήκη της Ανεξαρτησίας".
- Το διαβατήριό σου. Έχεις βίζα; - Ναι. Έχω κάνει και κράτηση.
Ποιος είναι ο σκοπός του ταξιδιού;
Παγκόσμια Συγκέντρωση Καθολικής Νεολαίας, κοντά στο Παρίσι.
Λοιπόν, εδώ είναι το διαβατήριο, αλλά δεν είναι τόσο απλό...
Ασχολήθηκες με την παράνομη λογοτεχνία, και συνελήφθηκες.
Διοργάνωνες συναντήσεις στο διαμέρισμά σου.
Το νοίκιαζα.
Άκουσέ με, δε θέλω να μου καρφώσεις τους φίλους σου.
Ξέρουμε τα πάντα.
Τώρα, στη Γαλλία, θα συναντήσεις πολλούς, θα γνωρίσεις διάφορους...
Θέλουμε μόνο να ξέρουμε τι γίνεται. Ποιος, πού, πότε...
Ένα τηλεφώνημα με ονόματα αρκεί. Απλό;
Ας κάνουμε μια συμφωνία. Θα μας "δώσεις" μόνο τους Γάλλους.
- Τι κερδίζω; - Το διαβατήριό σου πίσω.
Παραλίγο να σας χτυπήσει το αυτοκίνητο.
- Παραλίγο να τη χτυπήσει ένα αμάξι. - Δεν το πρόσεξα.
Περιέργη μέρα...
- Πρώτη φορά νιώθω έτσι στη ζωή μου... - Πώς δηλαδή;
Πήγα στον τάφο της μητέρας μου...
Μίλησέ μου...
- Τώρα έχω κάποιον... τουλάχιστον εκεί. - Όλοι κάποιον έχουμε εκεί.
Μέχρι τώρα δεν είχα κανέναν. Ήμουν από το πουθενά.
Εσύ δεν το καταλαβαίνεις...
- Βασανίζεις το μυαλό σου. - Γιατί το λες αυτό;
Είχες τη γιαγιά, τον παππού... Όλοι μας είχαμε.
Υπήρχε κάποιος πριν από εσένα.
Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτούς. Η μητέρα μου δε μου μιλούσε.
Κι εγώ δεν πρόλαβα να τη ρωτήσω πού είναι, πώς ήταν...
Το 1863 ο προπάππους μου ήταν στην Εξέγερση...
Ο παππούς ήταν μαζί με τον Πιλσούτζκι...
Ο πατέρας με τον Στρατηγό Ποτζέμπα. Και μετά στις ταραχές το 1956...
Πέθανε όμως στο κρεβάτι, πριν τρία χρόνια.
Τους είχες κοντά όλους.
Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
Τι σου είπε ο πατέρας σου όταν πέθαινε;
Πώς το ξέρεις;
Ήθελε να μου πει κάτι, αλλά περίμενε πολύ καιρό γι' αυτό.
Πέθαινε αργά. Του τηλεφωνούσα συχνά.
Δεν του μιλούσα όμως, να τον ακούσω ήθελα μόνο.
Ήξερε ότι ήμουν εγώ.
Ωραίο τσάι.
Στο τέταρτο έτος, στην αυτοψία, μια φοιτήτρια δεν άντεξε.
Στο τραπέζι είχαμε τη δασκάλα της. Τη μισούσε, μου είχε πει.
Φανταζόταν ότι η ίδια την άνοιγε.
Γιατί σου τα λέω όλα αυτά;
Επειδή εγώ σου είπα για το "Μανχάταν".
Πολλή ώρα συζητάμε. Μάλλον τα έχουμε πει όλα.
Μπορεί και όχι...
Υπάρχουν πράγματα που κρατάμε μόνο για τον εαυτό μας...
- Εσύ έχεις μυστικά; - Έχω.
- Ούτε σ' εμένα θα τα πεις; - Ούτε σ' εσένα.
Δε μιλάς για τους φόβους σου. Τι άλλο κρύβεις;
Κάποια πράγματα για τον πατέρα μου και το Θεό, δε θα σου τα έλεγα ποτέ.
- Για το Θεό; - Ναι, για το Θεό...
Και για το στραβό μου δάχτυλο...
Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω πώς να σου το πω...
- Θέλεις να το πεις; - Ναι, αλλά δεν ξέρω πώς.
Θα μπορούσε να είναι λίγο για τους δυο μας...
Θέλεις να κοιμηθείς;
Όχι ακόμα.
Πάμε να σου δείξω κάτι.
Μισό λεπτό...
- Κοίτα, εδώ είναι. - Αυτό ήθελες να μου δείξεις;
Υπήρχε ένα σημείωμα μέσα...
Σχετικά με το παρελθόν και το μέλλον... αλλά εξαφανίστηκε.
- Δε θα πας στη Γαλλία; - Όχι, κράτησαν το διαβατήριό μου.
Θα ήταν το πρώτο μου ταξίδι με αεροπλάνο.
Ο άντρας μου είναι μηχανικός αεροπλάνων.
Μου το έχεις πει.
- Δεν ήθελες να κοιμηθείς μαζί μου; - Το ήθελα...
- Πιστεύεις στο Θεό; - Ναι.
- Αλήθεια πιστεύεις; - Ναι, πιστεύω.
- Σε έχουν βαφτίσει; - Το έκανα πρόσφατα.
Πώς γίνεται αυτό;
Ο ιερέας ρωτάει αν θέλεις να αποδεχθείς την Καθολική πίστη.
- Και τι απαντάς; - "Ναι, θέλω".
Τι έγινε; Μας ανακάλυψαν;
- Πού ήσουν; - Οι άλλοι πού είναι;
Είναι στη φυλακή.
Έπρεπε να είσαι εδώ. Πού ήσουν;
- Με υποπτεύεσαι; - Δώσε μου το κλειδί.
Μην ξαναέρθεις ποτέ εδώ. Δίνε του!
- Δεν τους πρόδωσα εγώ! - Ηρέμησε. Όλα θα ξεκαθαρίσουν...
- Τι πρέπει να κάνω; - Προσευχήσου.
Προσευχήσου να μη μισήσεις αυτούς που σε κατηγόρησαν.
Να θυμάσαι πάντα ότι αυτό είναι μια συνωμοσία.
Είναι δύσκολο να διαλυθούν οι υποψίες.
Θα έρθεις μαζί μας στη Γαλλία. Θα έχουμε πολύ χρόνο εκεί...
- Θα ηρεμήσεις. - Δε θα έρθω μαζί σας.
- Για την Πράγα από εδώ; - Όχι, από εκεί.
Τι θέλετε;
Η Βέρα είναι μέσα; Ξέρετε πότε θα έρθει;
Είμαι φίλος του αδερφού της.
Έχει πάει στη Λουτζ.
"Σε περίμενα τέσσερεις ώρες. Βέρα."
- Έλα να ακούσεις κάτι. - Τι;
Η κοπέλα που ήταν εδώ... Εβραία είναι;
Ναι, είναι.
Υπήρχαν πολλοί θαυμάσιοι κομουνιστές...
Το ξέρω.
- Θεία, τι ακούς; - Ραδιόφωνο Ελεύθερης Ευρώπης.
Οι εργαζόμενοι σε πολλές πόλεις της Πολωνίας ξεκίνησαν απεργίες...
Χαίρομαι που δεν έφυγες στο εξωτερικό.
Δε βλέπεις; Πού τρέχεις;
Με συγχωρείτε!
Όλα τα λεφτά μού πέσανε.
Μια μπίρα, παρακαλώ.
Ένα φοιτητικό για τη Βαρσοβία.
Πώς βρέθηκες εσύ εδώ;
Σου τηλεφώνησα. Η θεία σου μου είπε ότι φεύγεις.
- Ήθελα να σε συνοδεύσω. - Πέντε δευτερόλεπτα καθυστέρησα.
Σε έψαχνα μετά την κηδεία του πατέρα σου.
Θυμάσαι την πρώτη μας φορά; Στο πάτωμα;
Αφήστε τα στο γραφείο μου, δεν έχω χρόνο τώρα.
Εμένα περιμένετε;
- Ναι, αλλά δεν ξέρω από πού να αρχίσω. - Σας ακούω.
Μου είχατε δώσει την άδεια.
Το θυμάμαι. Υπάρχει πρόβλημα;
Θα ήθελα να επιστρέψω στα μαθήματα. Το ξανασκέφτηκα.
Είχες πει ότι δεν το ήθελες πραγματικά.
Τώρα είμαι σίγουρος. Το θέλω.
Δεν το βλέπω... Κοίταξέ με...
- Πρέπει να σου πω κάτι. - Πες μου.
Είμαι τριών μηνών έγκυος...
Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να με παντρευτείς;
Ναι, είμαι.
Έχοντας επίγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων...
στη δημιουργία της οικογένειας...
δηλώνω υπεύθυνα...
ότι θέλω να παντρευτώ...
την Όλγα Ματσβίσιν.
ΠΤΥΧΙΟ '78
Θέλω να σου μιλήσω. Σου έχω μια πρόταση.
Θα θέλαμε να μείνεις στην Ακαδημία.
Σκεφτόμουν να δουλέψω στο νοσοκομείο.
Μπορείς. Αλλά κάποιες ώρες θα τις περνάς μαζί μου,
ως προετοιμασία για το διδακτορικό.
Είμαι πολύ τυχερός τον τελευταίο καιρό.
- Δε χαίρεσαι; - Αντίθετα.
Ορίστε, η συνταγή σας.
Γιατρέ, μήπως μπορούμε να την πάμε κάπου αλλού;
Θα σας φέρνω εγώ τα φάρμακα. Ελάτε μαζί μου.
Θα έρχομαι συχνά. Μη στείλετε τη γιαγιά στο γηροκομείο.
Δε θα αργήσει... Ένας μήνας της έμεινε...
Τι κάνουν εκεί;
Εξάσκηση. Πάνε δέκα χρόνια τώρα.
Για ποιο λόγο;
Λένε ότι κανένας άλλος στον κόσμο δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
- Με ποιον μίλησες; - Με τον γραμματέα...
...κι έναν άλλον. Δεν τον ξέρω.
Μου πρόσφεραν μια θέση, η οποία θα με βοηθήσει στο διδακτορικό μου.
Τι τους απάντησες;
Δεν τη θέλω, αλλά δεν ξέρω πώς να αρνηθώ.
- Πιστεύεις στο Θεό; - Όχι.
Πες τους ότι πιστεύεις και δεν μπορείς να συμβιβαστείς.
Ναι, αυτό δεν μπορούν να το ελέγξουν...
Όταν ήρθαν σ' εμένα, τους είπα ότι δεν πιστεύω στο Κόμμα.
Μην το πεις όμως. Θυμώνουν. Πολύ.
Αλήθεια, γιατί δε θέλεις να πας μαζί τους;
Απλά δε θέλω.
Έχεις μουστάκι από το γάλα.
Άκουσα για την προσφορά που σου έχουν κάνει... Αρνήθηκες, έτσι δεν είναι;
Θέλεις να σου τραγουδάω αυτό τα βράδια;
Ξεκινήσαμε τη θεραπεία πριν μια εβδομάδα.
Υπάρχει κάποια βελτίωση;
Εδώ είναι το τελευταίο ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Γιατρέ.
Η δραστηριότητα της καρδιάς είναι πιο σταθερή...
- Σας ακούω. - Μπορούμε να βγούμε έξω;
Επιστρέφω αμέσως.
- Καλημέρα. - Σας ακούω.
- Μαζεύουμε υπογραφές. - Για ποιο λόγο;
Οι μαθητές διώκονται για τη διαφήμιση του Ιπτάμενου Πανεπιστημίου.
Αυτός ποιος είναι;
Θέλουν να τον διώξουν από το πανεπι- στήμιο για την εκτύπωση φυλλαδίων.
- Ποιος είναι αυτός; - Ο γιος του πρύτανη.
- Αρνηθήκατε να μπείτε στο Κόμμα... - Ναι.
- Δεν πρόκειται να το υπογράψω... - Γιατί;
Δε θέλω να ανακατευτώ.
Δικαίωμά σας.
Εμπρός.
- Ο καθένας έχει δικαίωμα να φοβάται. - Δε φοβάμαι.
Έγινα γιατρός για να λογοδοτώ μόνο στον εαυτό μου.
Μπάσταρδε.
Καλημέρα, κύριε πρύτανη.
Όχι, δεν ενοχλείτε.
Φυσικά.
Στο σταθμό; Έρχομαι αμέσως.
Σ' ευχαριστώ που ήρθες εδώ τόσο αργά.
- Σας είπα, δεν υπάρχει πρόβλημα. - Είναι προσωπικό το ζήτημα.
Ξέρεις ότι ο γιος μου συνελήφθη...
Πάω στη Βαρσοβία. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα...
Σε ένα μήνα πρέπει να πάω στη Λιβύη.
Είναι αδύνατον όμως τώρα.
Ξέρω, συνελήφθη για τα φυλλάδια.
Δεν υπέγραψα τη διαμαρτυρία...
Ξέρω. Τότε, είχα σκεφτεί ότι έκανες το σωστό.
Τώρα, δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
Δεν ήθελα να πάρω θέση...
Είσαι αξιοπρεπής άνθρωπος. Όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία.
Θα ήθελα να με αντικαταστήσεις σε αυτό το ταξίδι.
Είναι απλώς ένα συνέδριο. Θα διαβάσεις τις διαλέξεις μου.
Τα έχω έτοιμα όλα.
- Δε χρειάζεται να μου απαντήσεις τώρα. - Θα πάω.
Άκουσέ με πριν αποφασίσεις.
Αμφιβάλλω κάποιος άλλος να με βοηθούσε...
Το πιο πιθανό, θα με διώξουν από την Ακαδημία.
Εσύ μπορείς να βγεις από τη χώρα, και ίσως είναι η μόνη σου ευκαιρία.
Ήθελα να τα ξέρεις και να τα σκεφτείς καλά.
Αν αποφασίσεις να πας, τηλεφώνησέ μου.
Αν όχι, απλά ξέχασέ τα όλα.
Κύριε πρύτανη, θα πάω.
Είναι για την 10 Ιουλίου. Η γυναίκα μου έχει τα γενέθλιά της στις 9...
- Γίνεται να φύγω αργότερα; - Θα το ελέγξω.
Την αγαπάω πάρα πολύ.
Υπάρχει μια πτήση στις 11, αλλά από το Παρίσι.
Θα κοιτάξω αν το εισιτήριο ισχύει γιατί είναι ξένη εταιρεία.
Ωραίος αναπτήρας.
Το εισιτήριό σας ισχύει.
Αφήστε τα σ' εμένα, θ' αλλάξω την κράτηση.
- Πότε θα είναι έτοιμα; - Σε δυο ή τρεις μέρες.
Τα μαζεύουμε;
Ξάπλωσε. Θα το κάνω εγώ.
- Θα έρθεις μαζί μου μέχρι τη Βαρσοβία; - Δεν μπορώ, εφημερεύω.
Μη φεύγεις.
- Σοβαρά μιλάς; - Όχι.
Το αποφάσισα. Θέλω να πάω.
Μια νύχτα σε κοιτούσα...
Πες μου...
Ξέχασέ το...
Θέλω να σου πω κάτι... Περιμένουμε κόρη.
Κόρη;
- Έχετε φωτιά; - Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Παρακαλούνται οι επιβάτες της πτήσης προς Παρίσι...
...να μεταβούν στις πύλες 3 και 4.
Σας ευχόμαστε καλή πτήση.
Απόδοση Διαλόγων: Patris Επιμέλεια: amerzone